بازرسی بصری به عنوان یک گام اساسی در آزمایش کیفیت برای خوشبوکنندههای هوا، با تمرکز بر رنگ، بو، وضعیت فیزیکی و شرایط بستهبندی محصول عمل میکند. برای خوشبو کننده های هوای مایع، مایع باید از نظر یکنواختی و عدم جداسازی، رسوب یا ناخالصی بررسی شود. برای محصولات مبتنی بر ژل-، پایداری ساختار ژل ارزیابی می شود. علاوه بر این، ارزیابی حسی به تعیین طبیعی بودن عطر و عاری از بوهای تند و تحریک کننده کمک می کند و ارزیابی اولیه کیفیت محصول را ارائه می دهد.
تست فیزیکوشیمیایی جنبه هایی مانند سطوح pH، پایداری، فراریت و محتوای ماده فعال را پوشش می دهد. اندازهگیری مقدار pH با ابزارهای حرفهای، پایداری فرمولبندی را نشان میدهد، در حالی که آزمایشهای ذخیرهسازی-درجه حرارت بالا، پایین{2}}و{3}}درازمدت به تشخیص هرگونه نشانهای از خراب شدن محصول کمک میکنند. علاوه بر این، شبیهسازی محیطهای استفاده واقعی امکان اندازهگیری میزان انتشار عطر و مدت زمان را فراهم میکند و ارزیابی عملکرد نوسانات و طول عمر موثر محصول را ممکن میسازد.
از نظر ایمنی، خوشبوکنندههای هوا معمولاً برای اجزای خاصی مانند سطوح ترکیبات آلی فرار (VOC)، وجود مواد مضر مانند فرمالدئید و شاخصهای میکروبیولوژیکی آزمایش میشوند. تجزیه و تحلیل تجربی این مواد تعیین می کند که آیا محصول استانداردهای ایمنی را برآورده می کند، در نتیجه اثرات نامطلوب احتمالی بر سلامت انسان و محیط زیست به حداقل می رسد. علاوه بر این، برای خانوادههای دارای گروههای آسیبپذیر-مانند کودکان و سالمندان-توجه ویژهای به مشخصات ملایم و ایمنی محصول میشود.